– dodoó, ptak

deszcz agrafka

okɔliczności

porcjopadałość
i poprzek

kobieta z gołym okiem
drzew zapadnie
zamieć stóp
warg kwadrat
pokoje ordynarne
okrutne niemniemające zarośla
sierot o którym za chwilę

w zaroślach

schody na darmo

bez krawędzi

bez poręczy

godziny

jak wszystko
jest wtędy

w przebiegłym tle
spotyka ze swoimi
odbiciami
w kałuży pokoleń

jest zdradliwe
nic ukrywa