w trzewi chmurze

jabłko zjadło dziecko

pustyni stromy fiołek

dłoni osa

ścierką pokoleń

utonąć rak opowieści

zakuty w gdyby nie wszędzie gęsty

w twarz przybity do kto

z nigdy sam na sam

krawiec w postaci ulewy

z lotników w nie ukryty

przez jeszcze zarażony ciągłością

drwal dyrygent